Ana Sayfa
  Sorularınızı buraya yazabilirsiniz...
  Sorularınızın cevaplarını buradan görebilirsiniz...
  Anketler
  Information
  FORUM
  Armagedon Nedir?
  Cehennemden Korkmalımısınız?
  “Çocuğuma Ne Oldu Böyle?”
  => Ergenlik Donemindeki Cocuklari Yetistirmek—Anlayisin Rolu
  => Ergenlik Donemindeki Cocuklari Yetistirmek—Hikmetin Rolu
  Çocuklara İhtiyaç Duydukları İlgiyi Göstermek
  Depresyon Kişiyi Nasıl Etkiler?
  En Büyük İsim
  Eski Âdetler Günümüz Meksikasında Hâlâ Sürüyor
  Eski Elyazmaları Nasıl Tarihlendiriliyor?
  Evkaristiya Ayinin Ardındaki Gerçekler
  Gençler Tehlikede
  Hakiki Dini Nasıl Bulabilirsiniz?
  Hayata Saygı
  Hayırseverlik Bir Çözüm mü?
  Hıv Açısından Taranmış Kan Güvenli Midir?
  İblis Kimdir?
  İnsanın Kendi Dinini Seçmesi Yanlış mı?
  İnsanlar Mutlu Bir Gelecek Sağlayabilir Mi?
  İsa Aralık Ayında mı doğdu?
  İsa Mesih Kimdir?
  İsa’nın Mucizeleri - Yaşanmış Olaylar mı Yoksa Mit mi?
  İsa’nın Yeryüzündeki Son Günlerini Yeniden Yaşamak
  Kadına Yönelik Şiddet Küresel Bir Sorun
  Kana saygı
  Karşılaştığımız Haksızlıklar Hakkında Tanrı Ne Hissediyor?
  Kocanın Reis Olması Aslında Ne Anlama Gelir?
  Kur'an da başörtüsü kelimesi geçmiyor !
  Kürtaj Kolay Bir Çözüm Değil
  Mukaddes Kitap: Tanrı'dan Bir Hediye
  Mukaddes Kitap Geleceği Bildiriyor mu?
  Müzik Tanrı’dan Bir Armağan
  Neden Birçok İnsan Karamsar?
  Neden İsa Mesih’e İnanalım?
  Neden Varız?
  Ölünce Bize Ne Oluyor?
  Ölümden Sonra Yaşam Var Mı?
  Ruhçuluktan Neden Sakınmalısınız?
  Sahte Dinin Sonu Yakın!
  Saul Isa’nin Takipcilerine Neden Zulmetti?
  Savaş ve Acılar Bir Gün Sona Erecek mi?
  Son Günler Neyin Son Günleri?
  Suçlar Kontrolden Çıktı Mı?
  Şiddete Başvurmak Her Zaman Yanlış mı?
  Tanrı Hakkındaki Hakikat Nedir?
  Tanrı Bizimle Gerçekten İlgileniyor mu?
  Tanrı Ciddi Günahları Bağışlar mı?
  Tanrı İlgisiz ve Duyarsız Biri mi?
  Tanrı Kimdir?
  Tanrı Kendisini Tanımamızı İstiyor
  Tanrı sevgiyse, kötülüğe neden izin veriyor?
  Tanrı Sizden Ne Bekliyor?
  Tanrı’nın İsteklerini Nasıl Öğrenebilirsiniz?
  Tanrı’nın Krallığı Nedir?
  Tanrı'nın Yeryüzüyle İlgili Amacı Nedir?
  Tanrı’nın Nefret Ettiği Davranışlar
  Tanrı’ya Dua ile Yaklaşmak
  Tanrı'ya Yaklaşabilir misiniz?
  Tanrı’yı Memnun Eden Aile Hayatı
  Tanrı’yı Memnun Etmeyen İnanç ve Âdetler
  Yaşadığınız Sorunlar Tanrı’dan Bir Ceza mı?
  Yaşamınızı kader mi yönlendiriyor?
  Yehova—Kimdir?
  Yehova’nın Şahitleri Kimlerdir?
  Yeryüzü Bir Cennet Olacak mı?
  Uyanis!
  Kategoriler

Ergenlik Donemindeki Cocuklari Yetistirmek—Hikmetin Rolu
Ergenlik Dönemindeki Çocukları Yetiştirmek—Hikmetin Rolü
“Oğlumuza ve kızımıza yol göstermek için çok çaba harcıyoruz, ancak sanki onları hep azarlıyoruz. Bazen özgüvenlerini artırıyor muyuz, yoksa azaltıyor muyuz diye merak ediyorum. Arada denge kurmak gerçekten zor” (George ve Lauren, Avustralya).
ERGENLİK dönemindeki bir çocuğu yetiştirmek kolay değildir. Ana babalar oğullarının ya da kızlarının yol açtığı bir dizi yeni zorlukla karşılaşmanın yanı sıra çocuklarının yakında bir yetişkin olacağı gerçeğinin yol açtığı duygularla da yüzleşmek zorunda kalabilir. Avustralya’da yaşayan Frank isimli bir baba şöyle diyor: “Çocuklarımızın bir gün yuvadan uçup gideceğini düşünmek bile insanı üzüyor. Onların yaşamının kontrolünün artık sizin elinizde olmayacağını kabul etmek kolay değil.”
Daha önce sözleri alıntılanan Lia da aynı fikirde. Şöyle diyor: “Oğluma bir yetişkinmiş gibi davranmak zor, çünkü onu hâlâ küçük oğlum olarak görüyorum. Okula başladığı gün daha dün gibi!”
Kabul etmek zor olsa da ergenlik dönemindeki gençler artık küçük çocuklar değildir. Onlar acemi birer yetişkin, ana babaları da onların öğretmenleri ve destekleyicileridir. Ancak makalenin başında George ve Lauren’ın dikkat çektiği gibi ana babalar çocuğun özgüvenini artırabilir de, azaltabilir de. Ana babalar bu konuda nasıl doğru bir denge kurabilir? Mukaddes Kitap bize yardımcı olabilecek öğütler sunar (İşaya 48:17, 18). Şimdi bazı örnekler görelim.
 
İyi İletişim Yaşamsaldır
Mukaddes Kitap İsa’nın takipçilerine “dinlemeye hevesli” olmalarını ve ‘konuşmakta acele etmemelerini’ söyler (Yakub 1:19). Bu her yaştan çocuğa uygulanması gereken bir öğüt olsa da, dinlemek özellikle ergenlik dönemindeki çocuklarla ilişkilerde önem taşır. Ayrıca büyük çaba harcamayı gerektirebilir.
Britanya’da yaşayan bir baba olan Peter şöyle diyor: “Oğullarım ergenlik dönemine girince iletişim becerilerimi geliştirmem gerekti. Yaşları daha küçükken karım ve ben onlara ne yapmaları gerektiğini söylerdik, onlar da sözümüzü dinlerdi. Ama artık büyüdükleri için onlarla birlikte akıl yürütmemiz, meseleler üzerinde konuşmamız ve kendi düşünme yetilerini kullanarak meseleleri çözmelerine izin vermemiz gerekiyor. Kısacası yüreğe erişmemiz gerekiyor” (2. Timoteos 3:14).
Dinlemek özellikle bir konuda görüş ayrılığı varsa önemlidir (Süleyman’ın Meselleri 17:27). Britanya’da yaşayan Danielle bunun doğruluğunu kendi durumunda gördü. Şöyle anlatıyor: “Kızlarımdan biriyle, ondan bir şey yapmasını istediğimde itiraz etmesi konusunda sorun yaşadık. Her zaman ona bağırdığımı ve emirler yağdırdığımı söyledi. Oturup birbirimizi gerçekten dinleyerek bu anlaşmazlığı çözdük. O bana, onunla nasıl konuştuğumu ve bunun onda nasıl duygular uyandırdığını anlattı, ben de ona kendi duygu ve düşüncelerimi anlattım.”
Danielle “dinlemeye hevesli” olmanın, yaşadıkları sorunun ardında yatan nedeni fark etmesine yardımcı olduğunu gördü. Şöyle diyor: “Artık kızıma karşı sabırlı olmaya ve onunla kızgın olmadığım zamanlarda konuşmaya çalışıyorum. İlişkimiz giderek gelişiyor.”
Süleyman’ın Meselleri 18:13’te şöyle der: “Dinlemeden cevap vermek, insan için sefahet ve utançtır.” Avustralya’da yaşayan bir baba olan Greg bu sözlerin doğru olduğunu gördü. Şöyle diyor: “Bazen karımla ben önce çocuklarımızı dinlemek ve haklı olabileceklerini kabul etmek yerine hemen nutuk çekmeye başladığımızda onlarla aramızda anlaşmazlıklar doğuyor. Tutumlarını hiç onaylamadığımız durumlarda bile, gerekli öğüdü vermeden önce duygularını ifade etmelerine izin vermenin çok önemli olduğunu fark ettik.”
 
Ne Kadar Özgürlük Tanımalısınız?
Ana babalarla ergenlik dönemindeki çocukları arasındaki anlaşmazlıklarda en sık karşılaşılan neden bağımsızlık meselesiyle ilgilidir. Bir gence ne kadar özgürlük tanınmalı? Bir baba, “Bazen sanki kızıma elimi versem kolumu da istiyor” dedi.
Gençlere sınırsız özgürlük tanımanın kötü sonuçlara yol açacağı açıktır. Hatta Mukaddes Kitap şu uyarıda bulunur: “Kendi haline bırakılan çocuk anasını utandırır” (Süleyman’ın Meselleri 29:15). Hangi yaşta olursa olsun gençlerin belirli talimatlara ihtiyaçları vardır, ana babalar da koydukları kuralları çiğnemenin cezasını uygulamak konusunda sevgi dolu fakat aynı zamanda tutarlı olmalıdırlar (Efesoslular 6:4). Bununla birlikte gençlerin, yaşamlarının sonraki yıllarında hikmetli kararlar vermeye daha hazırlıklı olabilmeleri için bir ölçüde bağımsızlığa da ihtiyaçları vardır.
Örneğin yürümeyi nasıl öğrendiğinizi düşünün. Bebekken kucakta taşınmanız gerekti. Zamanla emeklemeye, sonra da yürümeye başladınız. Elbette küçük bir çocuğun tek başına hareket edebilmesi tehlikeli olabilir. Bu nedenle ana babanız size sürekli göz kulak oldu, hatta belki de merdiven gibi tehlikeli alanlara girmenizi önlemek için engeller koydular. Yine de kendi başınıza hareket etmenize izin verdiler, böylece kaçınılmaz birkaç düşüşten sonra zamanla rahatça yürümeyi öğrendiniz.
Bağımsızlık elde etmek de benzer bir süreçten geçmeyi gerektirir. Önce ana babalar bir anlamda küçük çocuklarını taşırlar. Bunu onlar adına kararlar vererek yaparlar. Daha sonra çocukları bir ölçüde olgunluk gösterdikçe deyim yerindeyse emeklemesine izin verirler. Onların bazı konularda kendi adlarına kararlar vermesine izin verirler. Bu sırada engeller de yerinde durur ve gençleri zarar görmekten korur. Ana babalar çocukları olgunlaştıkça onların kendi başına “yürümesine” izin verirler. Daha sonra birer yetişkin olduklarında tamamen ‘kendi sorumluluklarını taşıyabilirler’ (Galatyalılar 6:5).
 
Mukaddes Kitaptan Bir Örnek
Ana babası İsa’ya anlaşılan ergenlik dönemine girmeden önce bir ölçüde özgürlük tanıdı, ama İsa ona duyulan bu güveni kötüye kullanmadı. Aksine ana babasının “sözünden çıkmadı”; bir yandan da “büyüyüp gelişiyor, hikmetini artırıyor, Tanrı’nın ve insanların takdirini kazanıyordu” (Luka 2:51, 52).
Bir anne ya da baba olarak bu örnekten bir ders çıkarabilirsiniz ve çocuklarınız daha fazla özgürlükle baş edebileceğini gösterdikçe onlara bu özgürlüğü tanıyabilirsiniz. Bazı ana babaların bu konuda yaşadıkları hakkında neler söylediğine bakalım.
“Çocuklarımın yaptıklarına çok karışırdım. Daha sonra onlara belirli ilkeleri öğrettim ve öğrendiklerine göre kararlar vermelerine izin verdim. Ondan sonra kararlarını çok daha dikkatle tartmaya başladıklarını fark ettim” (Soo Hyun, Kore).
“Kocam ve ben hep çocuklarımız hakkında endişeleniriz, ama bunun, çocuklarımızı hak ettikleri özgürlüğü sorumluluk bilinciyle kullanmaktan alıkoymasına izin vermiyoruz” (Daria, Brezilya).
“Ona tanıdığım özgürlüğü iyi şekilde kullandığı için oğlumu övmenin önemini fark ettim. Ayrıca ona koyduğum kurallara ben de uyuyorum. Örneğin nereye gittiğimi ve ne yapacağımı ona söylüyorum. Eğer gecikeceksem ona haber veriyorum” (Anna, İtalya).
“Ailemizde oğullarımızın özgürlüğü bir hak olarak değil, ancak onlara güvenebileceğimizi bize kanıtladıkları takdirde kazanacakları bir nimet olarak görmeleri gerektiğine dikkat çekiyoruz” (Peter, Britanya).
 
Sonuçlara Katlanmak
Mukaddes Kitap şöyle der: “İnsan için boyunduruğu gençliğinde taşımak iyidir” (Yeremya’nın Mersiyeleri 3:27). Bir gencin sorumluluk boyunduruğunu taşımasının en iyi yollarından biri şu sözlerin doğruluğunu yaşayarak görmesidir: “İnsan ne ekerse onu biçer” (Galatyalılar 6:7).
Bazı ana babalar muhtemelen iyi niyetle, çocuklarını hikmetsiz davranışlarının sonuçlarından koruyorlar. Örneğin bir çocuğun parayı çarçur ederek borca girdiğini düşünün. Ana babası bu borcu öderse ona nasıl bir ders vermiş olur? Diğer taraftan ana babası çocuğun, borcunu kendi başına ödemesi için plan yapmasına yardımcı olursa nasıl bir ders verilmiş olur?
Ana babalar çocuklarının, sorumsuzca davranışlarının sonuçlarını görmesine izin vermezlerse onlara iyilik yapmış olmazlar. Böyle yapmak onları yetişkinliğe hazırlamaz, aksine onları zor durumdan kurtaran, yol açtıkları sorunları çözen ve hatalarını örten birilerinin her zaman yanlarında olacağını onlara öğretir. Gençlere ektiklerini biçme ve sorunlarını çözmeyi öğrenme fırsatının tanınması çok daha iyidir. Bu, ‘algılama yeteneklerini doğruyu yanlışı ayırmak üzere kullanarak’ geliştirmeleri için önemlidir (İbraniler 5:14).
 
“Sürekli Değişen ve Gelişen Biri”
Ergenlik dönemindeki çocukların ana babalarının zor bir görevle karşı karşıya olduğuna şüphe yok. Çocuklarına “Yehova’nın yol gösteren düşünüşünü aşılayarak, O’nun terbiyesiyle” yetiştirmeye çalışırken muhtemelen zaman zaman hayal kırıklığına uğrayıp gözyaşı dökecekler (Efesoslular 6:4).
Sonuçta iyi bir ana baba olmak çocuklarınızı kontrol etmeyi değil, onları eğitmeyi ve uygun değerler aşılamayı içerir (Tesniye 6:6-9). Bunu yapmak göründüğünden kesinlikle daha zordur. Daha önce sözleri alıntılanan Greg şöyle diyor: “Sürekli değişen ve gelişen biriyle uğraşıyoruz. Bu yeni kişiyi sürekli tanımaya çalışmamız ve ona göre ayarlamalar yapmamız gerekiyor.”
Bu makalede ele alınan Mukaddes Kitap ilkelerini uygulamaya çalışın. Çocuklarınızdan beklentilerinizde makul olun. Diğer taraftan, hayatlarında örnek aldıkları başlıca kişi olarak üzerinize düşeni her zaman yapın. Mukaddes Kitap şöyle der: “Çocuğu gideceği yola göre yetiştir, yaşlı olunca da ondan ayrılmaz” (Süleyman’ın Meselleri 22:6).
 
 
 
 

‘Otoritenizi Kullanmaya Devam Edin’
 Çocuğunuzun koyduğunuz kısıtlamalardan hoşnut olmaması otoritenizi kullanmayı bırakmanız gerektiği anlamına gelmez. Ergenlik dönemindeki çocukların deneyimsiz olduğunu ve hâlâ rehberliğe ihtiyaç duyduklarını unutmayın (Süleyman’ın Meselleri 22:15).
 
 John Rosemond kitabında şöyle yazıyor: “Ana babaların, çocuklarının duygusal iniş çıkışları karşısında kendilerini baskı altında hissetmeleri ve tartışmaları önlemek için üstlenebileceklerinden daha fazla sorumluluk üstlenmelerine izin vermeleri kolaydır. Oysa aslında tam aksini yapmalılar. Bu, çocuklarınızın otoritenizi göz ardı etmesine izin vermek yerine otoritenizi kullanmaya devam etmeniz gereken bir zamandır. Ayrıca kabul etmeyecek olsalar da bu, çocukların, ana babalarının onlara gereken rehberliği sağlamaya hazır olduğunu bilmesi gereken bir dönemdir” (New Parent Power!).
 
 

Daha Fazla Özgürlük Tanımak
 Gençler sık sık gerekenden fazla özgürlüğe sahip olmak isterler. Bazı ana babalar da çoğu kez çocuklarına tanınabileceğinden daha az özgürlük tanırlar. Bu iki uç arasında denge kurulabilir. Bunu nasıl yapabilirsiniz? Öncelikle aşağıdaki liste üzerinde düşünebilirsiniz. Oğlunuz ya da kızınız hangi alanlarda sorumluluk sahibi olduğunu gösteriyor?
Arkadaş seçimi
Giysi seçimi
Parayı idareli harcamak
Akşamları eve zamanında gelmek
Ev işleri
Ev ödevini bitirmek
Hatalarından dolayı özür dilemek
Diğer …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
 Eğer çocuğunuz yukarıdaki alanlardan birkaçında birden olgun ve güvenilir olduğunu gösteriyorsa, ona bazı konularda daha fazla özgürlük tanıyabilir misiniz?

 





Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
E-mail adresiniz:
Siteniz:
Mesajın:

 
          
        TR           RO          EN       
 
Reklam  
   
Kategoriler...  
 














































 
 
   
  Contact us...  
 

Bize yazabilirsiniz!

umutluhaber@mail.md

viatavesnica@hotmail.com


 
 
En çok okunan konular...  
 

 
Şimdiye kadar 32699 ziyaretçi (54807 klik) bu siteye bakti...
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=